Τετάρτη, 12 Αυγούστου

Diana: Η φωτογραφία έξω από το παλάτι του Buckingham που ανατριχιάζει! Όταν πέθανε πέταξαν…

Απίστευτο! Δείτε απλά το στιγμιότυπο…

Όταν πέθανε η πριγκίπισσα Diana πέταξαν έξω από το παλάτι στο Buckingham πληθώρα λουλουδιών και δώρων! Η φωτογραφία έξω από αυτό ανατριχιάζει!

Το ημερολόγιο είχε μόλις γυρίσει στην 31η Αυγούστου. Ήταν λίγο μετά τα μεσάνυχτα και η πριγκίπισσα λαχτάρησε μετά το δείπνο της μια βραδινή βόλτα με το αυτοκίνητο στο Παρίσι. Στις 00:18, γαντζωμένη στον ώμο του Ντόντι Αλ Φαγέντ, μπήκε στο ασανσέρ του ξενοδοχείου Ritz. Στις 00:20 έκλεισε την πόρτα της Μερσεντές και ο οδηγός Ανρί Πολ ξεκίνησε. Διέσχισαν τη rue Cambon και την πλατεία Concorde, πέρασαν από τους κήπους του Cours-la-Reine, χαζεύοντας τα φώτα στον Σηκουάνα. Στις 00:23 η ανηλεής καταδίωξη από τους παπαράτσι σταμάτησε στη 13η κολόνα του τούνελ Pont de l’Alma. Μια μέρα σαν τη σημερινή, πριν από 22 χρόνια, σκοτώθηκε η διασημότερη γυναίκα του πλανήτη.

Από τη 01:00, που την απεγκλώβισαν από τα συντρίμμια του αυτοκινήτου, μέχρι τις 4 το πρωί που το τηλέφωνο χτύπησε στη Σκωτία και στο παλάτι του Μπαλμόραλ απλώθηκε μια πένθιμη βοή, η Νταϊάνα έπαιζε κρυφτούλι με τον θάνατο. «Δύο φορές σταμάτησε η καρδιά της στα χέρια μου. Της έκανα μαλάξεις, επανήλθε και όταν την έβαλα στο ασθενοφόρο, ήμουν σίγουρος ότι θα ζήσει. Ήταν η μόνη από τους τέσσερις επιβαίνοντες που είχε τις αισθήσεις της. Τα μάτια της ήταν ανοιχτά. Σοβαρά εξωτερικά τραύματα δεν φαινόταν να έχει» είπε ο Γάλλος διασώστης Ξαβιέ Γκουρμελόν που μίλησε δημοσίως για το δυστύχημα 20 χρόνια μετά, αφού συνταξιοδοτήθηκε. Εκείνος την κράτησε στην αγκαλιά του, της χάιδευε το χέρι, τη διαβεβαίωνε ότι όλα θα πάνε καλά, την άκουγε να ανταποκρίνεται, ψελλίζοντας: «Θεέ μου, τι έγινε;», «Αφήστε με πια».

Diana θάνατος

Λουλούδια, φωτογραφίες, ποιήματα και αμέτρητα άλλα αντικείμενα που άφηναν άνθρωποι έξω από το παλάτι προς τιμή της χαμένης πριγκίπισσας.

Σε αντίθεση με τη ζωή της, που ήταν διάφανη και μονίμως εκτεθειμένη σε εκατομμύρια μάτια, στον θάνατο η Νταϊάνα τους ξεγέλασε όλους. Η αρχικά ανυπολόγιστη εσωτερική αιμορραγία την έπαιρνε και την έφερνε ξανά στη ζωή, όσο οι γιατροί στο νοσοκομείο Pitié- Salpêtrière του Παρισιού έδιναν έναν άνισο αγώνα με τις ανανήψεις. Το κορμί της εσωτερικά ήταν σμπαράλια, η δε καρδιά της, από τη σφοδρή σύγκρουση, είχε φτάσει στη δεξιά άκρη του θώρακα. Πόσες συντριβές να αντέξει κι αυτή σε 36 χρόνια μυθιστορηματικής ζωής;

Η Νταϊάνα έπαιζε συμπαθητικό πιάνο, λάτρευε το κολύμπι και ποτέ δεν ξεπέρασε ότι λόγω ύψους δεν κατάφερε να γίνει μπαλαρίνα. Το αγαπημένο της συγκρότημα ήταν οι ΑΒΒΑ, αλλά όταν έπρεπε να συντάξει επιστολές άκουγε το 2ο Κοντσέρτο για πιάνο του Ραχμάνινοφ. Ήταν καταπληκτική μίμος, αφόρητα ντροπαλή και τα μάτια της ήταν μπλε και υγρά, σαν να ήταν πάντοτε έτοιμη να κλάψει. Μια πονεμένη ύπαρξη που περιέφερε τον εαυτό της παντού για να συμπαρασταθεί στα θύματα του πλανήτη.

Τα παιδιά στα νοσοκομεία ήθελε να τα αγκαλιάζει και μόχθησε να διδάξει στους γιους της τη συμπόνια και την ενσυναίσθηση. Τον Ουίλιαμ τον αποκαλούσε wombat (φασκωλόμυς). Οι φίλοι της επιμένουν πως είχε χιούμορ και πως όταν έμπαινε σε ένα δωμάτιο ήταν σαν να ανοίγουν οι στρόφιγγες του οξυγόνου.

Υπήρξε η πλέον γοητευτική Βρετανίδα της εποχής μας, μια πρωταθλήτρια fund-raiser, μια ευεργέτιδα των φτωχών, η μητέρα του μελλοντικού βασιλιά της Αγγλίας και κυρίως ένα πρόσωπο που το κοινό κατανάλωνε με μια άρρωστη αδηφαγία. Έκανε παρέα με τον Έλτον Τζον, τον Τζορτζ Μάικλ, την Τίλντα Σουίντον, τη Λάιζα Μινέλι, τους χολιγουντιανούς αστέρες. Έκανε τις πιο ωραίες χορευτικές φιγούρες με τον Τραβόλτα στον Λευκό Οίκο και δεν άφησε ηγέτη στον πλανήτη που να μην τον γοητεύσει. Νίκησε τη στείρα μεγαλοπρέπεια με οικειότητα. Εμπιστεύτηκε και ταυτίστηκε με τους κορυφαίους μόδιστρους (από τον βλάσφημο Γκαλιάνο έως τον πράο Βερσάτσε). Ταξίδεψε στα πέρατα του κόσμου και ένιωθε δεύτερο σπίτι της την Αμερική.

Η Νταϊάνα διεκδίκησε την εκτίμηση ενός βασιλικού περίγυρου που τη χρησιμοποίησε κατά περίσταση. Διεκδίκησε την ελευθερία της από έναν σύζυγο που την έβλεπε πάντα ως την αιτία του προσωπικού του αδιεξόδου και πηγή του συναισθηματικού του μαρασμού. Διεκδίκησε τα παιδιά της από μια συντηρητική οικογένεια που της όριζε μέχρι και πού θα τα βλέπει. Και εν τέλει διεκδίκησε τη ζωή της από τους ηδονοβλεψίες παπαράτσι που την καταδίωκαν ανελέητα. Με όλους αναμετρήθηκε και απ’ όλους ηττήθηκε. Ως εκ τούτου, καμία από τους τόνους πληροφοριών που έχουμε ακούσει και διαβάσει για εκείνην δεν ήταν αρκετά υπερβολική για τα μέτρα της, καμία ακρότητα δεν γεννούσε καχυποψίες, καμία παράφορη ιστορία δεν αμφισβητήθηκε.

Διαβάστε επίσης